Przyjemności pozytywne- wywołane zewnętrznymi czynnikami
Epikur rozróżniał przyjemności, jakich możemy doznać na zewnętrzne i wewnętrzne czyli pozytywne i negatywne. Ta pierwsza przyjemność, to przyjemność płynąca z samej radości życia, spowodowana brakiem zmartwień, brakiem przykrości. To już wystarcza, by człowiek był szczęśliwy. Możliwe jest jednak tylko wówczas, gdy na osobę nie oddziałują żadne bodźce i nie ma żadnych potrzeb, wówczas jest szczęśliwa i nie potrzebuje niczego innego. Jest to oczywiście utopijne stwierdzenie, nie jest bowiem możliwe, by człowiek przestał reagować na wszelkie bodźce świata zewnętrznego. Drugi typ przyjemności to przyjemności zewnętrzne, których doświadczamy głównie przez posiadanie potrzeb i ich zaspokajanie. To ten typ przyjemności, których może doświadczyć zwykły człowiek, ponieważ odczuwanie potrzeb i chęć ich zaspokajania towarzyszy nam bez przerwy. Te dwa przykłady przyjemności nie są jednak równe. Najbardziej pożądany dla człowieka winien być stan, w którym nie odczuwa on potrzeb,a zarazem nie dotykają go nieprzyjemności, w drugim wypadku bowiem grożą mu nieprzyjemności, a więc o pełni szczęścia nie może być mowy.