Cnota- czy jest ważna w życiu człowieka, a jeżeli tak, to dlaczego?
Cel, do którego doszedł w swej filozofii Epikur jeśli chodzi o środki prowadzące do szczęścia był taki, am jak i idealistów. Może to nieco dziwić jeśli dodamy, że wychodzili z założeń wprost odwrotnych. Obaj jednak doszli do wniosku, że to dzięki cnocie życie jest szczęśliwe, dzięki niej człowiek czuje się szczęśliwy. Inne jednak jest u idealistów i Epikura tłumaczenie tego wniosku. Według idealistów człowiek winien zabiegać o cnotę, gdyż tylko ona jest wartościowa i tylko według niej powinno się żyć, bo tylko cnota dostarcza człowiekowi szczęścia. Epikur natomiast uważał, że o cnotę należy zabiegać, ale z całkowicie innego powodu- bo jest środkiem prowadzącym do szczęścia, ale nie samym jego celem. Cnota pomaga w staniu się szczęśliwym i jest do tego konieczna, ale robienie czegokolwiek tylko dla samej cnoty jest sprzeczne z jego myślą i bezcelowe w jego mniemaniu. Człowiek winien więc się kierować cnotą, ale po to, by stał się szczęśliwy. Za przykład można podać to, że przyjaźń nie jest celem samym w sobie, a środkiem ku temu, by człowiek czuł się bezpieczny i co za tym idzie szczęśliwy.